Sen o prowadzeniu — dlaczego śnisz o jeździe za kółkiem

Dlaczego śnisz o prowadzeniu?

Budzisz się z dziwnym poczuciem, że przed chwilą trzymałeś kierownicę. Może pamiętasz światła drogi, dotyk kierownicy w dłoniach, może szum opon na mokrym asfalcie. A być może budzisz się przerażony, bo we śnie jechałeś autem, którego nigdy w życiu nie prowadziłeś, albo prowadziłeś bez prawa jazdy, albo siedziałeś za kierownicą wiedząc, że nie umiesz zatrzymać pojazdu. Takie marzenia senne są zaskakująco powszechne — w bazie ponad 10 000 raportów sennych zebranych przez badaczy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Cruz, samochód i sytuacja jego prowadzenia należą do dwudziestu najczęściej występujących motywów (Domhoff, 2003). Jeżeli akurat przeszukujesz internet o piątej rano, próbując zrozumieć, co właściwie zobaczyłeś w nocy — jesteś w dobrym towarzystwie.

Sam akt prowadzenia w marzeniu sennym jest jednym z najbogatszych metaforycznie obrazów, jakie wytwarza nasz mózg. Trzymanie kierownicy to dosłowne ucieleśnienie sprawczości — w aucie Ty decydujesz, dokąd jedziesz, kiedy hamujesz, kiedy zmieniasz pas. Mark Solms, jeden z czołowych badaczy snu, wykazał, że marzenia senne aktywują obszary mózgu odpowiedzialne za motywację i emocjonalne podejmowanie decyzji nawet wtedy, gdy ciało pozostaje sparaliżowane w fazie REM (Solms, 2000). Krótko mówiąc: gdy we śnie trzymasz kierownicę, Twój mózg naprawdę „prowadzi” — uruchamia te same procesy decyzyjne, których używasz na jawie. Dlatego scenariusze z jazdą za kierownicą zostawiają tak silny ślad emocjonalny po przebudzeniu.

Druga ważna kwestia: prowadzenie jest umiejętnością, której uczyłeś się przez wiele godzin, a potem zautomatyzowałeś. Współczesna neuronauka snu pokazuje, że mózg wykorzystuje fazę REM między innymi do konsolidacji właśnie tego typu pamięci proceduralnej — sprawności motorycznej, umiejętności praktycznych, nawyków (Stickgold, 2005). Kiedy śnisz, że jedziesz autem, Twój mózg dosłownie ćwiczy ten skomplikowany schemat ruchowy, jednocześnie wplatając go w nową, emocjonalną narrację. Sen o jeździe nie jest więc kaprysem wyobraźni — jest formą nocnego treningu poznawczego.

I trzeci aspekt, który warto podkreślić od razu: prowadzenie pojazdu we śnie rzadko jest dosłowne. Według klasycznej analizy treści snów Calvina Halla, przedmioty codziennego użytku — w tym samochód i to, co się z nim dzieje — w 80% przypadków funkcjonują jako metafory stanów wewnętrznych śniącego, nie jako zapowiedzi realnych zdarzeń (Hall, 1953). Innymi słowy, jeżeli przyśniło Ci się, że jedziesz w nocy nieznaną drogą, najprawdopodobniej Twój mózg nie informuje Cię o realnej trasie, tylko o emocjonalnym kierunku, którym płynie Twoje życie.

Dlaczego więc te sny powracają tak często? Powodów jest kilka. Po pierwsze — żyjemy w cywilizacji samochodu. Mózg karmi się obrazami z codzienności, a auto jest jednym z najczęstszych obiektów, z którymi mamy fizyczny kontakt w trakcie dnia. Po drugie — kierowanie pojazdem wymaga nieustannej oceny ryzyka, więc emocjonalnie jest doświadczeniem napiętym. Po trzecie — w polskiej rzeczywistości drogowej kierowanie autem łączy się z realnym stresem: korki, agresja innych użytkowników, niewybaczalna trasa do pracy. Wszystko to zostaje przez mózg „zapakowane” i wieczorem przerobione na narrację. Dla wielu osób jazda za kółkiem we śnie jest po prostu sposobem, w jaki psychika odpoczywa od emocji dnia, jednocześnie je porządkując.

Warto też powiedzieć od razu, czego ten sen nie oznacza. Nie jest zapowiedzią wypadku. Nie jest sygnałem, że stracisz prawo jazdy. Nie jest karą za zły nawyk za kierownicą. Sen, w którym prowadzisz, to obraz Twojej obecnej sprawczości — a treść tego obrazu (płynna jazda, gubienie kierunku, awaria kierownicy, jazda w nocy bez świateł) opowiada o tym, jak właśnie teraz odbierasz swoje wpływ na bieg swojego życia. W kolejnych sekcjach przeprowadzę Cię przez najczęstsze warianty, opowiem o badaniach, które wyjaśniają, skąd biorą się te sny, i pokażę, co warto z nimi zrobić rano po przebudzeniu.

Najczęstsze scenariusze

Prowadzisz spokojnie, czujesz radość

Jedziesz pustą drogą, masz wszystko pod kontrolą, czujesz przyjemność z każdego zakrętu. To najrzadziej zgłaszany wariant — bo dobrze przebiegające sny rzadko motywują do szukania ich znaczenia w internecie. A jednak ten sen jest ważny. Sygnalizuje, że obecna faza Twojego życia ma rytm, który Ci pasuje: czujesz, że trzymasz kierunek, decyzje, które podejmujesz, układają się w spójną trasę. Domhoff (2003) opisuje takie sny jako „odzwierciedlenie zgodności” — momentu, w którym świat na jawie i mapa wewnętrzna śniącego są ze sobą uzgodnione. Jeżeli przyśniła Ci się płynna nocna jazda i obudziłeś się spokojny, potraktuj to jako wewnętrzne potwierdzenie: właśnie jesteś tam, gdzie powinieneś być.

Tracisz kontrolę nad kierownicą

Kierownica nie reaguje. Skręcasz, a auto jedzie prosto. Skręcasz drugi raz — i nic. To jeden z najczęstszych wariantów i jednocześnie jeden z najbardziej intuicyjnych w interpretacji. Kierownica reprezentuje Twój wpływ na bieg wydarzeń. Gdy przestaje słuchać, mózg mówi: „w jakimś obszarze życia czujesz, że Twoja sprawczość uciekła z rąk”. Badanie Stickgolda (2005) sugeruje, że tego typu scenariusze pojawiają się szczególnie często u osób w okresach intensywnych zmian zawodowych — gdy realne mechanizmy wpływu (na harmonogram, na zespół, na proces decyzyjny) zostały świeżo zmienione. Jedna z czytelniczek opisała to tak: „kręcę kierownicą, a auto jedzie swoją drogą, jakby ktoś inny zdecydował dokąd”. To bardzo dokładna obserwacja własnego stanu na jawie.

Prowadzisz pojazd, którym nigdy nie jeździłeś

We śnie siadasz za sterami ciężarówki, autobusu, ciągnika, kamper-vana albo samochodu wyścigowego — a w realu masz prawo jazdy kategorii B i jeździsz osobówką. Ten wariant jest fascynujący, bo oznacza, że psychika testuje, jak poradzisz sobie z czymś znacznie większym, niż Twoje obecne ramy. Jeżeli we śnie prowadzisz ciężarówkę, mózg najczęściej przerabia odpowiedzialność, której zakres właśnie się powiększył — nowe obowiązki w pracy, opieka nad starszym rodzicem, większy zespół do zarządzania. Autobus z pasażerami sugeruje, że odpowiadasz nie tylko za siebie. Kamper — że szukasz mieszanki wolności i bezpieczeństwa. Foulkes (1985) w swojej klasycznej analizie marzeń sennych podkreślał, że pojazdy, którymi we śnie się porusza śniący, są niemal zawsze precyzyjnym wskaźnikiem skali jego aktualnych zobowiązań.

Jazda bez prawa jazdy lub bez umiejętności

Wsiadasz do auta i nagle uświadamiasz sobie, że nigdy nie miałeś prawa jazdy. Albo masz, ale we śnie zapominasz, jak ruszyć ze sprzęgłem. Ten wariant pojawia się u osób z syndromem oszusta — z głębokim, choć często nieuświadomionym poczuciem, że pozycja, którą zajmują na jawie, im się „nie należy”. Mózg wciela to wewnętrzne przekonanie w scenariusz: prowadzisz, ale nie powinieneś. Cartwright (2010) opisuje takie sny jako „nocną wizytację wątpliwości” — psychika sprawdza, czy umiesz utrzymać kontrolę w sytuacji, do której nie czujesz się w pełni przygotowany. Jeżeli niedawno awansowałeś, zacząłeś prowadzić ważny projekt albo zostałeś rodzicem — ten sen jest niemal zaproszeniem do rozmowy z samym sobą o tym, na ile naprawdę ufasz swoim kompetencjom.

Prowadzisz z tylnego siedzenia

Absurdalny, ale niezwykle częsty scenariusz: jesteś z tyłu auta, a mimo to musisz nim kierować. Czasem przez okno, czasem na czuja, czasem z głową wyciągniętą do przodu. Ten wariant odzwierciedla sytuację, w której formalnie nie masz roli decyzyjnej, ale i tak czujesz się odpowiedzialny za wynik. Dzieje się tak w rodzinach z toksycznym układem ról (dorosłe dziecko opiekuje się rodzicem alkoholikiem), w pracy (jesteś senior developerem w zespole, w którym lider techniczny nie podejmuje decyzji), w związkach (partner unika rozmów o pieniądzach, więc Ty kontrolujesz budżet po cichu). Jeżeli ten sen się powtarza, warto zapytać: w jakiej relacji robię za kierowcę, mimo że ktoś inny powinien siedzieć z przodu?

Nocna jazda nieznaną drogą

Ciemność, mokry asfalt, świateł innych aut prawie nie ma. Jedziesz, ale nie wiesz dokąd. GPS nie działa albo wyświetla bzdury. To jeden z najbardziej charakterystycznych obrazów dla okresów przejściowych w życiu: między pracami, po rozstaniu, po wyprowadzce do nowego miasta. Wamsley i Stickgold (2011) wykazali, że mózg w trakcie snu intensywnie przetwarza informacje przestrzenne — i robi to szczególnie żywo wtedy, gdy na jawie znajdujemy się w nowej, nieznanej sytuacji życiowej. Nocna jazda nieznaną drogą jest neurologicznym odpowiednikiem stanu „jeszcze nie wiem, dokąd to wszystko zmierza, ale jadę”. Co istotne, taki sen rzadko kończy się katastrofą — najczęściej po prostu się urywa. Bo Twoja sytuacja na jawie też nie jest jeszcze rozstrzygnięta.

Jazda z pasażerem, który Cię rozprasza

Prowadzisz, a obok siedzi ktoś, kto nieustannie mówi, krytykuje, krzyczy, dotyka kierownicy. Czasem to konkretna osoba z życia (matka, szef, były partner), czasem ktoś nieznajomy o znajomym tonie. Pasażer-rozpraszacz to klasyczna projekcja głosu wewnętrznego krytyka albo realnej osoby, której uwagi i ocen jeszcze nie nauczyłeś się uciszać. Yu (2009) w swojej analizie powtarzających się marzeń sennych pokazał, że takie scenariusze szczególnie często wracają w okresach, gdy w relacji z bliską osobą nie zostało dopowiedziane to, co powinno zostać dopowiedziane. Sen daje Ci szansę usłyszeć tego pasażera — i, być może, w końcu odpowiedzieć.

Nie możesz zatrzymać samochodu

Naciskasz hamulec — auto jedzie dalej. Mocniej — żadnej reakcji. Pedał zapada się pod stopą jak gąbka. Ten wariant różni się od utraty kontroli nad kierownicą tym, że dotyczy konkretnej zdolności: powiedzenia „stop”. Pojawia się u osób, które na jawie nie potrafią odmówić — kolejnego projektu, kolejnego zobowiązania rodzinnego, kolejnej prośby przyjaciela. Walker (2009) opisuje, że sen jest dla mózgu nocnym laboratorium regulacji emocji — i właśnie w tym laboratorium testowana jest umiejętność zatrzymania się. Jeżeli we śnie nie udaje Ci się wyhamować, warto rano sprawdzić, czy nie pędzisz przez życie kosztem zdrowia, snu, relacji.

Jedziesz pod prąd lub łamiesz przepisy

We śnie wjeżdżasz w ulicę jednokierunkową w złą stronę, przejeżdżasz na czerwonym, jedziesz 200 km/h przez miasto. Ten scenariusz wskazuje na obszar, w którym świadomie lub półświadomie robisz coś wbrew zasadom — może w pracy, gdzie obchodzisz procedurę, może w relacji, gdzie mówisz coś, czego nie powinieneś. Co ciekawe, w tych snach rzadko spotykasz policję albo wpadasz w wypadek. Hobson (2009) tłumaczy to specyfiką fazy REM: kora przedczołowa, odpowiedzialna za hamowanie i ocenę konsekwencji, działa w tej fazie słabiej niż na jawie. Dlatego we śnie robisz rzeczy, których nigdy byś nie zrobił — i nic Ci się nie staje. Sen sprawdza Twoje wewnętrzne granice; nie wymierza kary.

Powtarzający się sen o jeździe

Ten sam zakręt, ta sama droga, ta sama dziwna emocja po przebudzeniu. Sen powraca raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie, czasem co noc. Powtarzające się marzenia senne są wyjątkowo dobrze zbadane — Mathes, Schredl i Göritz (2014) w analizie 2087 odpowiedzi wykazali, że dotyczą one około połowy populacji w pewnym momencie życia, a najczęściej powracającym tematem są właśnie sytuacje wymagające opanowania w warunkach niepewności — w tym jazda pojazdem. Powracający motyw oznacza nierozwiązaną sprawę. Mózg odtwarza tę samą symulację, dopóki nie znajdziesz na jawie odpowiedzi, której potrzebuje. Jeżeli ten sam sen o jeździe wraca od miesięcy, prowadzenie dziennika snu (zob. sekcja „Co zrobić”) jest pierwszym krokiem do jego rozszyfrowania.

Co mówi psychologia o jeździe za kierownicą?

Współczesna psychologia snu oferuje trzy dobrze ugruntowane modele, które razem wyjaśniają, dlaczego scenariusze z prowadzeniem pojazdu są tak powszechne i tak emocjonalnie nośne.

Hipoteza ciągłości. Najprostszy i najlepiej potwierdzony model mówi, że treść snów odzwierciedla emocje i tematy obecne w życiu śniącego na jawie. Domhoff (2003), analizując kilka tysięcy raportów sennych zebranych w bazie Halla i Van de Castle'a, wykazał, że obiekty pojawiające się we śnie są niemal idealnym lustrem codziennego doświadczenia. Polski kierowca, który spędza dziennie 90 minut w aucie, statystycznie częściej śni o kierownicy niż student, który porusza się rowerem. To banalne — ale właśnie ta banalność jest siłą hipotezy ciągłości. Sen nie wymyśla; sen przerabia to, co już masz.

Model konsolidacji proceduralnej. Stickgold (2005), a po nim cała szkoła neuronauki snu, pokazał, że faza REM służy mózgowi między innymi do utrwalania umiejętności motorycznych. Prowadzenie auta jest jedną z najbardziej skomplikowanych umiejętności proceduralnych, jakie człowiek dorosły opanowuje — łączy koordynację wzrokowo-ruchową, ocenę odległości, anticypację zachowań innych użytkowników drogi i refleks. Wamsley i Stickgold (2011) wykazali, że osoby uczące się nowych tras lub nowych typów pojazdów (np. szkolenie na większą kategorię prawa jazdy) wyraźnie częściej śnią o jeździe — mózg dosłownie ćwiczy nowe schematy. Z tego modelu płynie pocieszający wniosek: sny o jeździe są oznaką, że Twój mózg pracuje na Twoją korzyść.

Model regulacji emocji. Walker (2009) zaproponował, że marzenia senne pełnią funkcję nocnego laboratorium emocji — bezpiecznej przestrzeni, w której mózg testuje reakcje na sytuacje stresowe bez realnych konsekwencji. Sen o jeździe pod prąd, o niedziałających hamulcach, o zgubieniu drogi — to wszystko scenariusze, w których mózg sprawdza Twoje rezerwy emocjonalne. Hobson (2009) dodaje do tego ważną obserwację neurobiologiczną: w fazie REM ciało migdałowate (centrum przetwarzania emocji) działa o 30% intensywniej niż w stanie czuwania, podczas gdy kora przedczołowa (logiczna kontrola) jest osłabiona. Stąd intensywność emocji w snach o jeździe — i stąd ich częste „nielogiczne” zakończenia.

Czwarty kontekst, którego nie można pominąć: psychologia kulturowa pojazdu. Mageo (2011) w pracy o snach i ich kulturowym osadzeniu pokazuje, że w społeczeństwach zachodnich samochód funkcjonuje jako jeden z głównych symboli dorosłości, niezależności i sprawczości. Dziecko, które uczy się jeździć na rowerze, dorosły, który zdaje na prawo jazdy, senior, który przestaje prowadzić — wszystkie te momenty mają wagę inicjacyjną. Mózg wykorzystuje ten symbol z całą jego mocą. Dlatego sen, w którym tracisz prawo jazdy albo nie umiesz uruchomić auta, dotyka tak głębokich warstw — to nie jest sen o pojeździe, to sen o byciu dorosłym, samodzielnym, sprawczym.

Co zrobić po takim śnie?

Obudziłeś się, jeszcze czujesz dłonie na kierownicy. Co teraz?

1. Zapisz, zanim wyparuje. W ciągu pierwszych dziesięciu minut po przebudzeniu pamięć snu zanika średnio o 50%, a po pół godzinie — o blisko 90% (Foulkes, 1985). Zanim sięgniesz po telefon i wpadniesz w wir powiadomień, zapisz kilka zdań: jakim pojazdem jechałeś, kto był obok, co czułeś przed, w trakcie i po. Najważniejsza jest nie scena, lecz emocja — to ona zawiera klucz do interpretacji.

2. Sprawdź trzy obszary życia. Po śnie o prowadzeniu warto przejrzeć trzy obszary, bo niemal zawsze w jednym z nich znajduje się odpowiedź. Pierwszy: praca i odpowiedzialność zawodowa — czy ostatnio zmieniła się skala Twoich obowiązków, czy coś, co kiedyś wydawało Ci się proste, teraz wymaga większej koncentracji? Drugi: relacje — czy ktoś w Twoim otoczeniu wsiadł właśnie do auta Twojego życia jako pasażer, którego nie zaprosiłeś? Trzeci: kierunek długoterminowy — czy wiesz, dokąd jedziesz, czy raczej kręcisz kierownicą w nieznane?

3. Technika świadomej zmiany scenariusza. Jeżeli sen się powtarza i niepokoi, możesz wypróbować prostą wersję techniki znanej w psychoterapii jako Imagery Rehearsal. Wieczorem, na jawie, w bezpiecznym otoczeniu, wizualizuj scenę z koszmaru — ale zmień jej zakończenie. Hamulce działają. Kierownica reaguje. Dojeżdżasz tam, gdzie chciałeś. Wystarczy 5–10 minut takiej wizualizacji dziennie przez 2–3 tygodnie, by w wielu przypadkach koszmar przestał wracać. Cartwright (2010) opisuje tę metodę jako jeden z najprostszych, a zarazem najlepiej zbadanych domowych sposobów modyfikacji powtarzających się marzeń sennych.

4. Kiedy do specjalisty? Większość snów o jeździe nie wymaga interwencji — to normalna praca mózgu. Sygnałem, że warto porozmawiać z psychologiem lub psychoterapeutą, jest sytuacja, w której: koszmar z jazdą wraca częściej niż raz w tygodniu przez ponad miesiąc; po przebudzeniu czujesz tak silny lęk, że unikasz potem realnej jazdy; sen pojawia się po prawdziwym wypadku drogowym, w którym brałeś udział; budzisz się z atakami paniki, drżeniem rąk, długimi okresami niemożności ponownego zaśnięcia. Każdy z tych objawów osobno bywa przejściowy; razem są wyraźnym sygnałem do działania.

Co mówią drukowane senniki o prowadzeniu?

Zanim psychologia snu zyskała swoje narzędzia naukowe, ludzie szukali znaczenia snów w spisanych księgach. Sprawdźmy, jak tradycyjne senniki interpretowały sytuację jazdy lub kierowania pojazdem (albo, w starszych tekstach, prowadzenia rydwanu, konia, łodzi).

Sennik Artemidora (II w. n.e.)

Artemidoros z Daldis w „Oneirocritica” poświęca osobny rozdział snom o prowadzeniu rydwanu — najbliższym antycznym odpowiedniku dzisiejszej jazdy autem. Według niego prowadzenie zaprzęgu konnego w pełnym galopie, ale z zachowaniem panowania nad końmi, jest pomyślnym znakiem dla wolnych obywateli — zapowiada sukces w działaniu publicznym i podporządkowanie sobie spraw, które dotychczas były nieuległe. Utrata kontroli nad końmi to przeciwieństwo: ostrzeżenie przed zbyt ambitnym przedsięwzięciem, którego skala przekroczy umiejętności śniącego. Artemidoros podkreśla, że interpretacja zależy od statusu społecznego — niewolnik prowadzący rydwan we śnie miałby otrzymać wolność, podczas gdy panu śniącemu o tym samym groziłby upadek.

Sennik Millerów (1901)

Gustavus Hindman Miller, choć żył już w erze automobilu, jeszcze często odnosił się do powozów i jazdy konnej. Sen o tym, że płynnie kierujesz pojazdem po dobrej drodze, oznaczał według niego pomyślny obrót spraw w biznesie. Sen o jeździe pojazdem, który zbacza z drogi lub którego nie potrafisz prowadzić, był ostrzeżeniem przed brawurą i radą, by powierzyć ważne decyzje osobie doświadczonej. Miller, jak zwykle, podchodził do snów bardzo praktycznie — nie tyle szukał symbolu, ile dosłownej rady życiowej.

Sennik ludowy polski

Polska tradycja ludowa — utrwalona w przekazach zebranych między innymi przez Oskara Kolberga — nie znała pojęcia „prowadzenia auta”, ale dobrze opisała sen o wożeniu wozem, prowadzeniu konia za uzdę i sterowaniu łodzią. Wspólny mianownik tych interpretacji brzmi: prowadzić we śnie to brać na siebie odpowiedzialność. Sen o tym, że wieziesz kogoś na wozie, oznaczał według tradycji ludowej, że ten ktoś wkrótce poprosi cię o realną pomoc. Sen, w którym koń wymyka się spod kontroli, był sygnałem, by zachować ostrożność w decyzjach finansowych. W polskim sennik prowadzenie pojazdu funkcjonowało więc jako symbol społecznej i ekonomicznej odpowiedzialności gospodarza.

Sennik aramejski (Talmud, Berakhot 55a-57b)

Talmud nie zawiera bezpośredniego wpisu o prowadzeniu pojazdu, ale w sekcji poświęconej snom mędrcy interpretowali sytuację „prowadzenia kogoś po drodze” jako duchowy obowiązek nauczania. Sen, w którym prowadzisz innych — według tej tradycji — jest znakiem, że Twoja wiedza, doświadczenie i mądrość są właśnie potrzebne komuś z Twojego otoczenia. Co charakterystyczne, Talmud podkreśla, że sen ten może być pozytywny tylko wtedy, gdy droga, którą prowadzisz, jest prawa — w przeciwnym razie staje się ostrzeżeniem przed sprowadzaniem innych na manowce.

Sennik psychologiczny

Freud widział w jeździe pojazdem klasyczną metaforę życia popędowego — pęd, prędkość, panowanie nad pojazdem były dla niego symbolami libido i autokontroli. Jung szedł dalej i interpretował sen o jeździe jako konfrontację z procesem indywiduacji — kierowca to ego, droga to ścieżka życiowa, a pasażerowie to różne aspekty osobowości, które trzeba „zawieźć” do celu. Współczesna psychologia snu (Domhoff, Schredl) rezygnuje z głębokiej symboliki na rzecz podejścia opartego na hipotezie ciągłości — sen o jeździe jest po prostu emocjonalnym przetworzeniem aktualnej sytuacji życiowej śniącego.

Konsensus: Wszystkie omówione tradycje, mimo różnych ram, zgadzają się w jednym — sen o jeździe lub prowadzeniu pojazdu jest obrazem Twojej sprawczości i odpowiedzialności. Różnią się natomiast w ocenie tego, czy treść snu należy czytać dosłownie (Miller), proroczo (sennik ludowy), kulturowo (Artemidoros), duchowo (Talmud) czy psychologicznie (Freud, Jung, współcześni badacze). Co istotne, w żadnej z tych tradycji prowadzenie nie jest interpretowane negatywnie samo w sobie — kluczowe jest, jak wygląda jazda i jakie emocje jej towarzyszą.

Pytania i odpowiedzi

Zobacz takze

• Sen o aucie
• Sen o autobusie
• Sen o wypadku
• Sen o nożu
• Sen o uruchamianiu
• Sen o nabożeństwie