Sen o aresztowaniu — co oznacza i kiedy się martwić

Dlaczego śnisz o aresztowaniu?

Pukanie do drzwi w środku nocy. Niebieskie światła odbijające się na suficie. Zimny dotyk kajdanek na nadgarstkach. Czyjś głos czytający Twoje prawa. Budzisz się gwałtownie, jeszcze przez chwilę nie wiesz, gdzie jesteś — i czujesz ulgę pomieszaną z niepokojem, kiedy uświadamiasz sobie, że to był tylko sen. Jeżeli to Twoje doświadczenie, masz prawo wiedzieć, że tego typu sen nie jest niczym wyjątkowym — przeciwnie, należy do najczęściej raportowanych scenariuszy lękowych. W obszernym badaniu typowych snów wśród 1 181 studentów Nielsen i współpracownicy (2003) wykazali, że sceny pościgu, pojmania i bycia atakowanym przez postać reprezentującą władzę pojawiają się u 50–80% populacji co najmniej raz w życiu.

Skąd właściwie bierze się ten scenariusz? Fiński neurokognitywista Antti Revonsuo zaproponował teorię symulacji zagrożeń — koncepcję, że mózg podczas snu uruchamia coś w rodzaju treningu przetrwania. Sen, w którym jesteś zatrzymywany przez funkcjonariusza, to jeden z najstarszych ewolucyjnie scenariuszy: utrata wolności, kontroli nad własnym ciałem, zderzenie z silniejszą strukturą. Mózg nie odróżnia policjanta z 2026 roku od plemiennego wojownika z wioski sąsiadów sprzed 30 000 lat — w obu przypadkach symuluje tę samą reakcję obronną. Yu (2008) w analizie ponad 1 600 raportów sennych wykazał, że sceny pojmania i utraty wolności są obecne w kulturach od Chin po Europę Środkową, co sugeruje uniwersalny charakter tej symulacji (Yu, 2008).

Jest też drugi, równie ważny mechanizm. Hipoteza ciągłości — najlepiej empirycznie potwierdzona koncepcja w psychologii snu — mówi, że sny są przedłużeniem życia emocjonalnego na jawie. Schredl i Hofmann (2003) w analizie ponad 11 000 raportów sennych wykazali silną korelację między codziennymi aktywnościami a treścią snów (Schredl i Hofmann, 2003). Tłumacząc prościej: jeśli w ciągu dnia czujesz, że jesteś rozliczany — z czasu, z efektów, z decyzji, z reputacji — Twój mózg buduje w nocy sceny, w których to rozliczanie przybiera dramatyczną formę. Aresztowanie jest niemal idealną metaforą poczucia osądu. Funkcjonariusz to zewnętrzny autorytet, kajdanki to utrata sprawczości, zarzut to nazwanie tego, co już od dawna sam sobie zarzucasz.

Ważne, żeby od razu ostudzić jedną obawę. Sen, w którym jesteś zatrzymywany przez policję, nie zapowiada realnego zatrzymania. Wśród zgłoszeń, jakie otrzymujemy od czytelników, pojawia się ten lęk wyjątkowo często — szczególnie u osób prowadzących firmy, rozliczających się z urzędem skarbowym albo będących w trakcie rozwodu. Mózg w okresach niepewności prawnej, finansowej czy rodzinnej szuka najsilniejszej dostępnej metafory dla uczucia bycia rozliczanym — i znajduje ją w obrazie aresztu. Domhoff (2003) w syntezie pięciu dekad badań nad zawartością snów podkreśla, że treść snów jest emocjonalnym lustrem, nie kryształową kulą (Domhoff, 2003).

Polski kontekst nadaje temu obrazowi szczególnego rezonansu. Pokolenie, które pamięta lata 80., wynosi z dzieciństwa zmagazynowany lęk przed pukaniem do drzwi po nocy. Młodsze pokolenia odbierają go pośrednio — z opowieści rodziców, z filmów, z medialnych relacji o nagłaśnianych zatrzymaniach. To kulturowo nasycone tło sprawia, że obraz funkcjonariusza zakładającego kajdanki bywa w Polsce szczególnie żywy w wyobraźni nocnej. Sennik aresztowanie to fraza, którą wiele osób wpisuje w wyszukiwarkę o czwartej rano, zaraz po przebudzeniu — w nadziei, że ktoś wyjaśni, dlaczego nagle pojawił się ten obraz, choć od miesięcy nic szczególnego się nie wydarzyło. Najczęściej okazuje się, że właśnie coś się wydarzyło: dostałeś wezwanie do urzędu, kłótnia z bliską osobą została niedopowiedziana, w pracy ktoś rzucił mimochodem uwagę o Twojej decyzji. Mózg zapamiętał, przetworzył i zwrócił w nocy w postaci sceny.

Z tego artykułu dowiesz się, jakie najczęstsze warianty tego snu opisują nasi czytelnicy, co mówi o nich psychologia, jak interpretują je tradycyjne senniki — i co konkretnie zrobić, kiedy obudzisz się z drżeniem rąk po takim koszmarze.

Najczęstsze scenariusze

Zatrzymanie przez policję na ulicy

Idziesz spokojnie chodnikiem, nagle podjeżdża radiowóz, funkcjonariusze proszą o dokumenty, potem każą Ci się odwrócić, ręce do tyłu. Świadkowie patrzą. Ten wariant jest najczęstszy ze wszystkich i zawiera dwa nakładające się lęki: pierwszy to utrata wolności, drugi — publiczne upokorzenie. Mathes i Schredl (2014) w analizie typowych snów wśród 2 893 osób wykazali, że scenariusze publicznej kompromitacji należą do trzech najbardziej obciążających emocjonalnie typów koszmarów (Mathes i Schredl, 2014). Jeżeli ten sen się pojawia, kluczowe pytanie brzmi: czy w ostatnich tygodniach coś sprawiło, że poczułeś się oceniany przez otoczenie? Niekoniecznie chodzi o realne zdarzenie — czasem wystarczy intensywna myśl typu „a co, jeśli się dowiedzą".

Pukanie do drzwi w nocy

Spisz, dzwonek lub głuche stukanie wyrywa Cię ze snu — i już wiesz, że to po Ciebie. To jeden z najbardziej archetypowych wariantów, głęboko zakorzeniony w kulturowej pamięci. W odróżnieniu od zatrzymania na ulicy, ten sen narusza intymną przestrzeń. Dom we śnie symbolizuje psychikę, granicę bezpieczeństwa, prywatność. Kiedy ta granica zostaje przekroczona przez zewnętrzny autorytet, sen mówi o lęku, że coś osobistego — tajemnica, sekret, zachowanie utrzymywane w ukryciu — może zostać ujawnione. Bardzo często ten wariant pojawia się u osób prowadzących podwójne życie zawodowe (kilka prac, niezgłoszone dochody), w trudnych okresach związku, albo u tych, którzy ostatnio coś przed kimś zataili — nawet w drobnej sprawie.

Aresztowanie za coś, czego nie zrobiłeś

Wiesz, że jesteś niewinny. Próbujesz tłumaczyć, ale nikt Cię nie słucha. Dokumenty wskazują na Ciebie, świadkowie mówią coś, czego nie pamiętasz, kamera „pokazuje" Cię w miejscu, w którym nigdy nie byłeś. Ten wariant jest emocjonalnie wyjątkowo obciążający i bardzo charakterystyczny dla osób przeżywających poczucie krzywdy w realnym życiu — niesprawiedliwego potraktowania w pracy, oskarżenia w rodzinie, plotki, której nie da się odkręcić. Sen odzwierciedla bezsilność wobec narracji, która Cię opisuje, ale której nie kontrolujesz. Solms (2000) opisał, że tego typu narracyjne, „fabularne" sny pojawiają się szczególnie intensywnie, gdy aktywowane są obszary kory przedczołowej odpowiedzialne za przetwarzanie sprawiedliwości i oceny (Solms, 2000).

Zakładanie kajdanek i utrata sprawczości

Moment, w którym zimny metal zamyka się na Twoich nadgarstkach, to często najwyraźniej zapamiętany fragment całego snu. Czytelnicy opisują go niemal identycznie: „nie mogłam się ruszyć", „ręce mi zdrętwiały", „chciałam coś zrobić, ale to już nie było moje ciało". Kajdanki symbolizują utratę sprawczości — niezdolność do działania, do podjęcia decyzji, do zmiany sytuacji. Pojawiają się szczególnie często u osób doświadczających długotrwałej bezsilności: w toksycznej relacji, z którą trudno zerwać; w pracy, w której każda decyzja musi być zatwierdzana przez kogoś wyżej; w sytuacji opieki nad chorą bliską osobą, kiedy nie masz innego wyjścia. Hobson i Pace-Schott (2002) wskazują, że uczucie paraliżu i utraty kontroli motorycznej w snach jest neurofizjologicznie powiązane z atonią mięśniową fazy REM — mózg odczytuje to fizjologiczne unieruchomienie jako element fabuły sennej (Hobson i Pace-Schott, 2002).

Przesłuchanie po zatrzymaniu

Jesteś już w pokoju przesłuchań — szare ściany, lampa, ktoś naprzeciwko zadaje pytania. Czasem zna szczegóły, których nie powinien znać. Czasem celowo Cię prowokuje. Wariant przesłuchania jest jedną z najczęstszych metafor wewnętrznego krytyka — tej części psychiki, która stale ocenia Twoje decyzje, motywacje, drobne kłamstwa. Cartwright (1991) opisała, że sny zawierające sceny formalnego rozliczenia (sąd, egzamin, przesłuchanie) intensyfikują się w okresach realnych zmian życiowych, w których psychika dokonuje wewnętrznego bilansu (Cartwright, 1991). Jeżeli ten sen powraca, warto zapytać siebie: co próbuję sam przed sobą ukryć?

Ucieczka przed aresztowaniem

Widzisz radiowóz, słyszysz krok za sobą, próbujesz uciec. Czasem udaje się dotrzeć do bezpiecznego miejsca, czasem nogi się plączą, czasem znika droga przed Tobą. Ucieczka w tym kontekście to klasyczna reakcja walki/ucieczki — i mówi nie tyle o realnej możliwości oskarżenia, co o niechęci do konfrontacji z czymś, co Cię ściga emocjonalnie. Sandman i współpracownicy (2013) w analizie częstości koszmarów na próbie 13 922 osób wykazali, że sceny pościgu i ucieczki są drugim najczęściej raportowanym typem koszmaru — zaraz po snach o zagrożeniu fizycznym (Sandman i in., 2013). To, przed czym uciekasz we śnie, niemal nigdy nie jest dosłowne. Spróbuj po przebudzeniu zapytać siebie: jaką rozmowę odkładam? Jaki dokument leży w szufladzie od miesięcy?

Zatrzymanie kogoś bliskiego

To nie Ty stoisz pod ścianą, lecz Twój partner, dziecko, rodzic. Stoisz obok i nie możesz nic zrobić. Funkcjonariusze nie reagują na Twoje słowa, jakbyś był niewidzialny. Ten wariant jest emocjonalnie zbliżony do innych snów o bezsilności wobec losu bliskich — pojawia się u osób, które martwią się o decyzje życiowe kogoś z najbliższego kręgu. Może chodzi o dorastające dziecko, które wchodzi w niepokojące towarzystwo. Może o partnera, którego finanse zaczynają budzić Twoje wątpliwości. Może o rodzeństwo, które ostatnio podejmuje ryzykowne decyzje. Wspólny mianownik: widzisz zagrożenie i nie masz realnego narzędzia, żeby je powstrzymać.

Aresztowanie podczas próby ukrycia czegoś

Wariant wyjątkowo intensywny: we śnie dokładnie wiesz, że jesteś winny — czegoś rzeczywistego lub wyimaginowanego — i właśnie zostajesz przyłapany. Czasem chodzi o coś dosłownego (przemyt, niewłaściwe dokumenty, ukryty przedmiot), czasem o coś emocjonalnego (zdrada, kłamstwo, niedotrzymane słowo). Stickgold i Walker (2007) opisali, że treść snów odzwierciedla procesy konsolidacji pamięci emocjonalnej — mózg przepracowuje w nocy te zdarzenia, które za dnia obciążyły system regulacji emocji (Stickgold i Walker, 2007). Jeżeli ten wariant się powtarza, niemal zawsze stoi za nim konkretne, świadomie tłumione poczucie winy. Bywa to subtelne — czytelniczka napisała: „śnił mi się areszt, a ja tylko nie oddzwoniłam do mamy od trzech tygodni" — i właśnie te niedopełnione drobne sprawy potrafią obciążać psychikę silniej, niż sami sobie zdajemy z tego sprawę.

Co mówi psychologia?

Współczesna psychologia snu oferuje kilka uzupełniających się modeli wyjaśniających, dlaczego mózg buduje sceny pojmania i zatrzymania. Każdy z nich rzuca światło na inny aspekt tego doświadczenia.

Hipoteza ciągłości. To najprostsza i jednocześnie najmocniej empirycznie udokumentowana koncepcja. Schredl i Hofmann (2003) w analizie 11 718 raportów sennych wykazali, że aktywności i emocje doświadczane w ciągu dnia silnie korelują z treścią snów — z efektami sięgającymi r = 0,40 dla niektórych kategorii. W kontekście snu o zatrzymaniu znaczy to jedno: jeżeli za dnia czujesz, że jesteś rozliczany — z efektów, z czasu, z lojalności, z decyzji — Twój mózg buduje w nocy sceny dramatyzujące to uczucie. Aresztowanie jest niemal idealną metaforą bycia rozliczanym, bo łączy w sobie zewnętrzny autorytet, zarzut sformułowany słowami i utratę wolności fizycznej.

Sumienie i wewnętrzny krytyk. Klasyczna psychoanaliza widziała w postaci policjanta lub sędziego we śnie projekcję superego — tej części psychiki, która internalizuje normy społeczne i karze za ich naruszenie. Współczesna psychologia poznawcza opisuje to samo zjawisko mniej metaforycznie: jako wewnętrznego krytyka, czyli zinternalizowane głosy autorytetów, które stale oceniają decyzje. Cartwright (1991) wykazała, że osoby w okresach intensywnych zmian (rozwód, zmiana zawodowa, decyzje rodzicielskie) raportują częściej sny zawierające postacie oceniające i sytuacje rozliczeniowe. To nie oznacza, że masz „coś na sumieniu" w sensie dosłownym — oznacza, że Twoja psychika robi bilans i niektóre pozycje budzą wątpliwości.

Cień i niezaakceptowane części siebie. Jung opisał Cień jako te aspekty osobowości, które jednostka odrzuca, wypiera lub uważa za nieakceptowalne. Sen o aresztowaniu można w tej optyce odczytać jako konfrontację z Cieniem — zwłaszcza wtedy, gdy we śnie jesteś niewinny, a mimo to czujesz nieokreśloną winę. To, czego nie chcesz w sobie widzieć, mózg ubiera w postać oskarżenia. Współczesna psychologia rzadko używa już terminologii Junga, ale empiryczne badania nad treścią snów potwierdzają jego intuicję: Domhoff (2003) opisał stałą obecność postaci „obcych" lub „groźnych" w snach jako emocjonalnych projekcji wyparcia.

Symulacja zagrożeń i pamięć kulturowa. Mózg nie pracuje w próżni — czerpie z materiału kulturowego, który ma do dyspozycji. W Polsce pamięć o pukaniu do drzwi po nocy jest częścią transgeneracyjnego doświadczenia. Yu (2008) wykazał, że treść typowych snów różni się w zależności od kontekstu kulturowego — sceny zatrzymania przez funkcjonariuszy państwa pojawiają się znacznie częściej w społeczeństwach z historią autorytaryzmu. Belicki (1992) dodała ważne rozróżnienie: sama częstość koszmarów nie wystarczy do oceny, czy są one problemem — kluczowe jest, jak bardzo wpływają na samopoczucie i funkcjonowanie w ciągu dnia (Belicki, 1992). Jednorazowy sen o zatrzymaniu po obejrzeniu reportażu o sprawie sądowej to normalna reakcja mózgu na bodziec. Powtarzający się scenariusz to sygnał, który warto rozpoznać.

Kiedy stres prawny lub finansowy karmi ten sen

Istnieje grupa osób, u których sen o zatrzymaniu nie jest abstrakcyjną metaforą stresu, lecz konkretną reakcją na rzeczywiste obciążenie prawne lub finansowe. Mowa o osobach prowadzących firmy w okresach kontroli skarbowych, o stronach trwających postępowań sądowych, o tych, którzy otrzymali wezwanie z prokuratury — nawet w roli świadka. U tych osób mózg pracuje na bardzo konkretnym materiale i scenariusze nocne stają się odbiciem realnych obaw.

Spoormaker i van den Bout (2006) w badaniu pilotażowym nad terapią koszmarów wykazali, że ukierunkowana praca z treścią snu — w tym technika świadomego śnienia — może istotnie zmniejszyć częstość koszmarów u osób z chronicznym stresem (Spoormaker i van den Bout, 2006). Jeżeli mierzysz się z realną sprawą prawną i Twoje koszmary są jej odbiciem, świadomość mechanizmu ma znaczenie terapeutyczne. To nie Twój mózg „wie więcej" niż prawnik. To Twój mózg przetwarza w nocy lęk, który za dnia tłumisz, żeby normalnie funkcjonować.

Drugą grupą są osoby po realnym zatrzymaniu — nawet jednorazowym, nawet w sytuacji, która prawnie zakończyła się dobrze (np. legitymowanie skutkujące pomyłką tożsamości). Sandman i współpracownicy (2013) wykazali, że jednorazowe doświadczenie utraty wolności — nawet krótkie — może generować powracające koszmary jeszcze przez wiele miesięcy, szczególnie u osób z wyższą wrażliwością emocjonalną. Jeżeli przeżyłeś takie zdarzenie i sen powraca cyklicznie po miesiącu lub dłużej, jest to wystarczający powód, żeby porozmawiać z psychologiem o ukierunkowanej pracy z treścią koszmaru.

Co mówią drukowane senniki?

Tradycyjne senniki — od starożytnego Egiptu po wiek XX — interpretowały sceny pojmania jako mocno symboliczne. Zobacz, jak różne tradycje rozumiały sen o zatrzymaniu.

Sennik Millerów (1901)

Gustavus Hindman Miller, autor sennika z ponad 10 000 wpisami, sen o byciu aresztowanym interpretuje dwojako. Jeżeli śniący zostaje zatrzymany za przewinienie, którego rzeczywiście się obawia — sen jest ostrzeżeniem, że obawy mają realne podstawy i należy ułożyć sprawy. Jeżeli zatrzymanie jest niesłuszne — sen zapowiada nieoczekiwany rozwój sytuacji zawodowej, zwykle korzystny, choć poprzedzony chwilowym niepokojem. Charakterystyczne dla Millera jest połączenie alarmizmu z praktyczną radą — sen ma uczyć, nie tylko straszyć.

Sennik egipski (Papirus Chester Beatty III)

Najstarszy zachowany sennik świata nie zawiera bezpośredniego wpisu o aresztowaniu w naszym rozumieniu, ale Papirus Chester Beatty III opisuje sen o byciu związanym lub okutym w kajdany jako zły omen — bogowie ostrzegają, że nadchodzi okres, w którym śniący straci swobodę działania. Egipcjanie traktowali sny jako wiadomości od boskich istot, a złowróżbne sny oznaczano czerwonym atramentem — kolorem Seta, boga chaosu. Sen o uwięzieniu mieścił się w tej kategorii.

Sennik ludowy polski

Polska tradycja ludowa — udokumentowana między innymi przez etnografkę Stanisławę Niebrzegowską na materiale z Lubelszczyzny i Podkarpacia — podchodzi do tego snu charakterystyczną logiką inwersji. Zatrzymanie we śnie zwiastuje paradoksalnie wyzwolenie z trudnej sytuacji w życiu na jawie — często chodzi o zakończenie konfliktu sąsiedzkiego, sprawy spadkowej albo o nieoczekiwane rozwiązanie problemu, który długo wisiał nad rodziną. Druga warstwa interpretacji: sen o byciu prowadzonym przez funkcjonariuszy ma być znakiem, że trzeba uważać na język — nieostrożna rozmowa może sprowadzić problemy.

Sennik Artemidora (II w. n.e.)

Artemidoros z Daldis, autor pierwszego systematycznego sennika w historii, dzielił sny według statusu społecznego śniącego — podejście pionierskie i empirycznie zaskakująco bliskie dzisiejszej psychologii. Sen o byciu pojmanym i prowadzonym przed sędziego interpretował następująco: dla wolnego obywatela — przeszkody w planach życiowych i czasowa utrata reputacji; dla kupca — kłopoty z umowami handlowymi; dla niewolnika — paradoksalnie nadzieja na zmianę pana lub uwolnienie. Już Artemidoros zauważał, że ten sam symbol oznacza co innego w zależności od tego, kto śni — intuicja w pełni potwierdzona przez współczesne badania ciągłości snu i kontekstu życiowego.

Sennik psychologiczny

Freud widziałby w postaci policjanta projekcję ojca i internalizowanego superego — autorytetu, który karze za niedozwolone pragnienia. Jung interpretowałby zatrzymanie jako spotkanie z Cieniem: odrzuconą częścią siebie, która domaga się uznania. Adler dodałby aspekt społeczny — sen mówi o lęku przed kompromitacją wobec wspólnoty. Współczesna psychologia snu (Schredl, Domhoff, Cartwright) rezygnuje z symbolicznej dosłowności na rzecz ujęcia statystycznego: sceny zatrzymania odzwierciedlają emocjonalne echo dnia, nie ukrytych pragnień. Różnica między Freudem a współczesnością jest fundamentalna — tam, gdzie psychoanaliza szukała wypartych życzeń, dzisiejsza nauka widzi proste przedłużenie tego, co czujesz na jawie.

Konsensus: Niemal wszystkie tradycje — od egipskiej, przez antyczną, po współczesną psychologiczną — zgodnie traktują scenę zatrzymania jako symbol utraty kontroli i rozliczenia. Różnią się jednak fundamentalnie w ocenie, czy sen jest dosłowny (Miller: tak, ostrzega przed sprawami), proroczy z inwersją (sennik ludowy: zatrzymanie we śnie = wolność na jawie) czy czysto symboliczny (sennik psychologiczny: zdecydowanie tak — to Twoje emocje, nie przepowiednia). Co interesujące, polska tradycja ludowa jako jedyna interpretuje ten sen pozytywnie.

Co zrobić po przebudzeniu?

Właśnie wracasz do siebie po nieprzyjemnym koszmarze. Serce wali, dłonie spocone, jeszcze przez chwilę nie wiesz, gdzie jesteś. Oto co warto zrobić teraz — i w najbliższych dniach.

1. Zapisz sen, dopóki nie zniknął. Wystarczy kilka zdań w notatniku albo w telefonie. Najważniejsze, żeby uwzględnić: kim była postać dokonująca zatrzymania (policja, służby, ktoś znajomy w mundurze), jaki zarzut padł (lub czy padł), w jakim miejscu wszystko się działo i — to kluczowe — co dokładnie czułeś. Po dwóch–trzech tygodniach prowadzenia dziennika zaczną wyłaniać się powtarzające elementy, które pomagają zrozumieć, o czym tak naprawdę mówi Twoja podświadomość.

2. Zadaj sobie trzy pytania. Nie musisz odpowiadać natychmiast — niech pracują przez kilka godzin. Czy w moim życiu jest sytuacja, w której czuję się rozliczany lub oceniany? Czy jest coś, co przed kimś (lub przed sobą) ukrywam i co zaczyna mnie obciążać? Czy oczekuję, że ktoś o czymś się dowie — i co wtedy nastąpi? Bardzo często odpowiedź na jedno z tych pytań jest jednocześnie kluczem do snu.

3. Technika uspokojenia po koszmarze. Połóż jedną dłoń na klatce piersiowej, drugą na brzuchu. Oddychaj powoli: 4 sekundy wdech przez nos, 7 sekund wydech przez usta. Powtórz 5–7 razy. Następnie rozejrzyj się po pokoju i wymień na głos pięć rzeczy, które widzisz — to technika grounding, używana przez terapeutów traumy. Jej celem jest zakotwiczenie świadomości w teraźniejszości i przerwanie pętli lęku.

4. Kiedy porozmawiać ze specjalistą? Umów wizytę u psychologa, jeżeli: koszmary o zatrzymaniu powtarzają się częściej niż raz w tygodniu przez ponad miesiąc; w ciągu dnia nawiedzają Cię natrętne myśli o byciu obserwowanym, śledzonym lub osądzonym; zaczynasz unikać sytuacji formalnych (urząd, lekarz, rozmowa z przełożonym) z lęku, który nie ma realnej podstawy; budzisz się z napadami paniki. Każdy z tych objawów osobno zasługuje na rozmowę — kilka razem to mocny sygnał, żeby nie zwlekać. Imagery Rehearsal Therapy, choć opisana przede wszystkim w kontekście PTSD, daje dobre wyniki także w innych powracających koszmarach lękowych.

Pytania i odpowiedzi

Zobacz takze

• Sen o więzieniu
• Sen o uwięzieniu
• Sen o byciu uwięzionym
• Sen o hali
• Sen o zwolnieniu z pracy
• Sen o swoim imieniu